Waarom oprichters vaak betere CEO's zijn voor aandelen

[Deze post is geïnspireerd door het boek 'Aandelen selecteren als een Pro' van Rowan Nijboer]

[Disclaimer]

Dit bericht vormt een vervolg op het vorige bericht wat ik heb geschreven over het boek van Rowan. In dit bericht ga ik verder in op hoe je het management van een bedrijf kan onderzoeken binnen je aandelenanalyse. 

Zoals Rowan in zijn boek toelicht, heeft onderzoek laten zien dat bedrijven waarbij de oprichter nog aan het roer staat, een stuk beter presteren ten opzichte van bedrijven waarbij dit niet het geval is.

Dit is wat mij betreft ook logisch als je erover nadenkt. Oprichters kennen een stuk meer waarde toe aan het bedrijf. Ze zien het niet gewoon als ‘het bedrijf waar ze werken’ zoals CEO’s die aangenomen worden. 

Oprichters hebben er alles voor over om hun bedrijf (op de lange termijn) te laten floreren en dat zie je terug in de resultaten. Het is dus zeker een pluspunt als de oprichter van een bedrijf nog steeds de CEO is. 

Als dit niet het geval is, is het ook relevant om te kijken naar het aandelenbezit van de oprichter. Indien de oprichter nog veel aandelen heeft, is hij of zij waarschijnlijk nog wel betrokken bij het bedrijf. 

Oprichters zijn geneigd om meer te investeren voor de lange termijn ten opzichte van ‘normale’ CEO’s. Ze zijn een stuk minder bezig om analisten tevreden te stellen met goede resultaten op de korte termijn. 

Ze doen wat nodig is om te zorgen dat het bedrijf op de lange termijn meer waarde gaat creëren. Hier volgt een interessant artikel over bedrijven waarbij de oprichter CEO is: https://anchorcapital.com/wp-content/uploads/2020/06/Founder-Led-Companies_Anchor-09-18.pdf. 

Dit artikel verwijst onder andere naar een studie die liet zien dat bedrijven waarbij de oprichter CEO is, 31% meer patenten hebben ten opzichte van bedrijven met een ‘normale’ CEO. Dit benadrukt een focus op de lange termijn. 

Verder is het relevant om te kijken hoe lang een CEO al bij een bedrijf werkt. Als iemand bijvoorbeeld al 30 jaar bij een bedrijf werkt, kan je je voorstellen dat hij of zij zich veel meer als een oprichter gedraagt ten opzichte van iemand die twee jaar geleden is aangenomen. 

Terwijl oprichters doorgaans gefocust zijn op waarde-creatie voor de lange termijn, zijn ‘normale’ CEO’s er vaak op gericht om een bedrijf zo groot mogelijk te laten worden. 

Dit noem je het empire building syndroom. CEO’s zijn er dan op gericht om het bedrijf te laten groeien en vergeten hierbij te kijken hoe ze kapitaal het beste kunnen inzetten en waarde kunnen creëren voor aandeelhouders.

Dit leidt vaak tot slechte beslissingen. Uiteindelijk zorgt winst voor het creëren van aandeelhouderswaarde, niet groei. Uiteraard is winstgevende groei wel positief voor aandeelhouders.

Mede door het empire building syndroom is het belangrijk om op te passen met CEO’s die een groot ego hebben. Net als bij een individuele belegger, kan een groot ego voor een CEO erg slecht uitpakken. 

Karaktereigenschappen zoals integriteit zijn vaak lastig te beoordelen bij leden van het management. Een groot ego herken je daarentegen vaak snel bij mensen, één interview met een CEO is hiervoor waarschijnlijk genoeg. 

Een objectieve maatstaf wat betreft de analyse van het management, is het kijken naar het aandelenbezit van het management. Kijk altijd hoeveel aandelen leden van het management bezitten en eventueel of er andere individuen zijn met veel aandelen.

Een zeer bekende quote van Charlie Munger: “Show me the incentive, and I will show you the outcome.” Oftewel, begrijpen waar mensen belang bij hebben, geeft inzicht in wat die mensen (gaan) doen.

Als een CEO veel aandelen bezit ten opzichte van z’n salaris, heeft hij of zij een duidelijke incentive om in jouw belang als aandeelhouder te handelen. Hij of zij wordt er zelf immers ook rijker van.

Wat betreft incentives is het ook relevant om te kijken naar het beloningsverslag (remuneration report) van het management. Deze is te vinden in het jaarverslag van een bedrijf.

Waar het management voor beloond wordt, geeft ook een duidelijke incentive weer. Persoonlijk hou ik van beloningen op basis van winst(gevendheid), niet op basis van omzet.

Het is een heel goed teken als het management veel aandelen bezit en dat er daarnaast recent leden van het management zijn geweest die met eigen geld aandelen hebben gekocht.

Er zijn meerdere reden voor managers om aandelen te verkopen. Dit kan iemand simpelweg doen omdat hij of zij een nieuwe auto wil kopen bijvoorbeeld. Iemand zal echter alleen maar kopen als hij of zij denkt dat de koers gaat stijgen/het aandeel te laag gewaardeerd is.

Mensen binnen het management kennen het bedrijf een stuk beter dan jij als buitenstaander. Het is dus geen slecht idee om het management te volgen in zo’n geval. 

Een website die ik hier veel voor gebruik is gurufocus.com. Op deze website kan je aankopen en verkopen van leden van het management zien bij veel aandelen. Dit is te vinden onder het kopje ‘insider trading’. 

Pas wel op met symboolaankopen. Als een CEO die miljoenen per jaar verdient voor duizend euro aandelen koopt, zegt dit vrij weinig. Dit kan zelfs een teken zijn dat het management de impressie wil wekken dat het aandeel te laag gewaardeerd is, terwijl het management dit eigenlijk niet denkt.

Vond je dit een interessante post? Dan is mijn gratis Telegram-groep of Discord-server misschien iets voor jou! Hier deel ik dagelijks content met betrekking tot investeren, mindset en financiën. Klik hier om een kijkje te nemen!