Competitieve voordelen: De sleutel tot slim beleggen

[Deze post is geïnspireerd door het boek 'Aandelen selecteren als een Pro' van Rowan Nijboer]

[Disclaimer]

In dit bericht zal ik weer een belangrijke component uit het model van Rowan bespreken wat onderdeel kan zijn van een aandelenanalyse. Deze component betreft de competitieve positie van een bedrijf.

Rowan geeft in zijn boek zelfs aan dat dit voor hem de belangrijkste component is om te onderzoeken bij een bedrijf. Het is dus absoluut verstandig om te kijken naar de competitieve positie van een bedrijf voor je een aandeel koopt. 

De competitieve positie is namelijk enorm bepalend voor de toekomst van een bedrijf. Je zal je als bedrijf moeten kunnen onderscheiden van de concurrentie om op de lange termijn te kunnen blijven voortbestaan.

Als een bedrijf zich niet kan onderscheiden, zal het bedrijf het waarschijnlijk moeilijk krijgen. De kans is klein dat je het dan goed zal doen als aandeelhouder van zo’n bedrijf. 

Stel je voor dat ik ergens een elektronica-zaak zou openen en veel winst maak. Het is dan goed mogelijk dat iemand anders ook een elektronica-zaak in dezelfde buurt opent om marktaandeel van mij af te pakken. 

Als ik me niet kan onderscheiden van deze nieuwe elektronica-zaak, zal dit waarschijnlijk ook lukken. Het kan me zelfs vrijwel al mijn winst kosten als we bijvoorbeeld in een prijzenoorlog verzeild raken. 

Stel je echter voor dat ik een extreem goede service lever, waardoor consumenten liever voor mijn bedrijf kiezen. Dan kan ik me dus onderscheiden van deze concurrent, al is deze manier nog relatief makkelijk te kopiëren door anderen. 

Dit voorbeeld was vrij eenvoudig, maar in complexere vorm vindt dit in de praktijk continu plaats. Recent ging de Blokker failliet. Het bedrijf kon zich onvoldoende onderscheiden en ging daarom ten onder door bedrijven zoals de Action die lagere prijzen kunnen aanbieden. 

Als je kijkt naar bedrijven die zich goed onderscheiden, is ASML een uitstekend voorbeeld. ASML maakt machines die geen enkel ander bedrijf kan maken, dat is een hele sterke vorm van onderscheiding. 

Door het Lindy-effect is het geen gek idee om wat betreft de competitieve positie terug te kijken naar het verleden. Het Lindy-effect stelt namelijk dat hoe langer een bedrijf al bestaat, hoe groter de kans is dat het in de toekomst ook blijft bestaan. 

De levensverwachting van een bedrijf wat al lang bestaat is dus groter ten opzichte van een bedrijf wat nog relatief kort bestaat. Dat een bedrijf al lang bestaat vormt een indicatie dat het iets specifieks goed doet. 

Zoals Rowan beschrijft in zijn boek, wil je bij een bedrijf kijken of er sprake is van een toetredingsdrempel in de markt(en) waar het bedrijf actief is. Oftewel, is er iets wat andere bedrijven ervan weerhoudt om simpelweg hetzelfde te gaan doen?

Het is bijvoorbeeld mogelijk dat het extreem veel kapitaal en/of tijd kost om een bedrijf op te starten in een markt, wat het onaantrekkelijk maakt voor potentiële concurrenten.

Daarnaast moet je dus op bedrijfsniveau kijken of een bedrijf op een specifieke manier het verschil kan maken ten opzichte van de concurrentie. Je zoekt dan eigenlijk naar de moat van een bedrijf, zo wordt dit door veel beleggers genoemd. Rowan geeft hier in zijn boek een aantal voorbeelden van. 

Het eerste voorbeeld is ontastbare bezittingen. Dit betreffen bepaalde niet-tastbare dingen die erg waardevol zijn voor een bedrijf. Denk bijvoorbeeld aan een sterk merk, hier profiteren bedrijven als Coca-Cola en Ferrari van. 

Een ander voorbeeld kan een patent of licentie zijn. Als een bedrijf een nuttig patent heeft, kunnen andere bedrijven het product of de dienst (tijdelijk) niet kopiëren.

Het tweede voorbeeld is de laagste kostprijs. Een bedrijf met de laagste kosten per product of dienst, heeft een hele sterke positie. Zo’n bedrijf kan concurrenten vernietigen op basis van de prijs.

Als dit bedrijf namelijk de prijzen verlaagt, zullen andere bedrijven ofwel mee moeten gaan (waardoor ze niet of nauwelijks winstgevend zijn), ofwel niet (waardoor ze waarschijnlijk veel klanten verliezen). 

Het derde voorbeeld is gedeelde schaalvoordelen. Dit betreft een bedrijf wat profiteert van een grotere schaal van operaties. Zo’n bedrijf kan bijvoorbeeld kosten besparen bij de inkoop als het grotere hoeveelheden inkoopt.

Als zo’n bedrijf dan de grootste in de markt is, is het voor concurrenten moeilijk om de strijd aan te gaan. Het bedrijf kan de lagere kosten immers vertalen in lagere prijzen en daarmee concurrenten vernietigen. 

Het vierde voorbeeld is hoge wisselkosten. Dit betekent dat het veel moeite of geld kost om te wisselen van aanbieder van een product of dienst. Klanten zitten dus eigenlijk vast aan een bedrijf en dit geeft een bedrijf macht.

Je ziet dit bijvoorbeeld sterk terug bij websitebouwers. Veel websitebouwers lokken nieuwe klanten met behulp van lage prijzen en verhogen de prijzen bij bestaande klanten flink. Omdat het enorm veel gedoe is om een website over te zetten naar een andere websitebouwer, accepteren veel klanten die prijsverhogingen. 

Het vijfde en laatste voorbeeld is netwerkeffecten. In de basis betekent dit dat meer gebruikers het product of de dienst steeds waardevoller maken. Kopers leiden tot verkopers en verkopers tot kopers. 

Denk aan een platform als Booking.com. Een groter aanbod van hotels leidt tot meer gebruikers en meer gebruikers leiden tot een groter aanbod van hotels. Deze positieve keten maakt het voor concurrenten moeilijk om de markt te betreden.

Vond je dit een interessante post? Dan is mijn gratis Telegram-groep of Discord-server misschien iets voor jou! Hier deel ik dagelijks content met betrekking tot investeren, mindset en financiën. Klik hier om een kijkje te nemen!