De betekenis van Price's Law en hoe je het in je voordeel gebruikt

[Deze post is geïnspireerd door het boek '12 Rules for Life' van Jordan B. Peterson]

In het eerste hoofdstuk uit zijn boek maakt Jordan Peterson een vergelijking tussen kreeften en mensen. Deze vergelijking zal op het eerste oog misschien wat apart overkomen, maar als je het hoofdstuk leest zal je merken dat de vergelijking eigenlijk helemaal niet zo vreemd is.

Mannelijke kreeften gaan regelmatig met elkaar het gevecht aan om hun dominantie te laten zien. Dit doen ze onder andere om vrouwelijke kreeften aan te kunnen trekken en de beste plek op de zeebodem te kunnen verkrijgen.

In zijn boek beschrijft Jordan Peterson hoe het brein van een verliezer van zo’n gevecht qua stoffen afwijkt van de winnaar van zo’n gevecht. Bij een winnaar is er sprake van een hoge mate van serotonine en een lage mate van octopamine.

Bij een verliezer is er sprake van het omgekeerde; een lage mate van serotonine en een hoge mate van octopamine. Het effect van deze stoffen is onderzocht bij verschillende schaaldieren.

Onderzoek laat zien dat het injecteren van serotonine leidt tot meer agressief gedrag, terwijl het injecteren van octopamine leidt tot gedrag wat meer overeenkomt met onderdanige dieren (https://link.springer.com/article/10.1007/s003590050134).

Oftewel, het winnen leidt tot een kreeft die sterk oogt en dominanter wordt in de hiërarchie. Het verliezen leidt juist tot een kreeft die angstig oogt en minder dominant wordt in de hiërarchie.

In zijn boek beschrijft Jordan Peterson een interessant gevolg hiervan. Een kreeft die een gevecht verloren heeft en vervolgens opnieuw de strijd aangaat met een andere kreeft, heeft een kleinere kans om te winnen dan wat je zou voorspellen op basis van zijn eerdere gevechten.

In tegenstelling heeft een kreeft die een gevecht gewonnen heeft daarna een hogere kans om weer te winnen dan je zou verwachten. Wat wil Jordan Peterson duidelijk maken met deze uitleg?

In de wereld van de kreeften is er sprake van een winner-takes-all principe. Bij de kreeften betekent dit dat er een klein aantal kreeften is die eigenlijk alle gevechten wint en daardoor steeds meer kans hebben om weer te winnen.

Een klein deel pakt alle voordelen; de beste plek voor huisvesting, de meeste aantrekkingskracht voor vrouwelijke kreeften, etc. In zekere zin is in onze huidige maatschappij ook sprake van zo’n winner-takes-all principe.

Zo is er een klein deel van de mensen die een groot deel van het geld bezit. In zijn boek vertelt Jordan Peterson dat de top 1 procent net zoveel geld heeft als de onderste 50 procent en dat de rijkste 85 mensen net zoveel geld hebben als de 3.5 miljard armste mensen.

De mensen aan de top blijven winnen en de mensen onderaan blijven verliezen. Volgens Jordan Peterson geldt dit principe van oneerlijke verdeling ook buiten het financiële domein; op elk gebied waar creatieve productie vereist is.

Dit principe staat ook wel bekend als Price’s Law. Dit is een wet die stelt dat een klein aantal mensen verantwoordelijk is voor een groot deel van de output. Het volgende plaatje (https://dariusforoux.com/prices-law/) geeft dit principe goed weer.

[Disclaimer]

De wet stelt dat 50% van het werk gedaan zal worden door de wortel van het aantal mensen wat deelneemt. Dit betekent dat als 100 mensen deelnemen aan een project, er waarschijnlijk ongeveer 10 zullen zorgen voor de helft van de resultaten.

Een bekende uitspraak is dat prestaties lineair groeien, terwijl incompetentie exponentieel groeit. Dit is te onderbouwen met behulp van de besproken wet. De wortel van 100 is 10, wat betekent dat 10% van de mensen in dit geval zorgt voor ongeveer 50% van de uitkomsten.

Stel je nu voor dat er niet sprake is van 100 mensen, maar 1000 mensen. De wortel van 1000 is ~32; wat inhoudt dat nu slechts ~3% verantwoordelijk is voor ongeveer 50% van de uitkomsten.

De groep van mensen (uitgedrukt als percentage ten opzichte van het totaal) die individueel slechts verantwoordelijk zijn voor een klein deel van de resultaten, groeit dus als het aantal mensen groeit.

Nu wil ik dit principe nog kort op investeringsgebied toepassen. Door deze wet is het waarschijnlijk dat een klein deel van de aandelen in je portfolio gaat leiden tot een groot deel van het rendement.

Dat is een reden waarom het vaak loont om ‘winnende’ aandelen vast te blijven houden, in plaats van ze te verkopen na een mooi rendement.

Veel grote beleggers hebben in het verleden de fout gemaakt om aandelen te vroeg te verkopen. Pas hier dus goed mee op als belegger.

Vond je dit een interessante post? Dan is mijn gratis Telegram-groep of Discord-server misschien iets voor jou! Hier deel ik dagelijks content met betrekking tot investeren, mindset en financiën. Klik hier om een kijkje te nemen!